سه سال پس از سقوط طالبان، گروهی که به زنان اجازه حضور آزادانه در اجتماع و فعاليت اجتماعی را نمی داد، اکنون زنان افغان آزاديهای زيادی کسب کرده اند.

اما نگاه جامعه افغانی به زنان، همچنان سنتی باقی مانده است، وجود مکانهای مخصوص برای زنان، مانند باغ زنانه و بازار زنانه، آنهم در پايتخت کشور، نمايانگر اين نگاه تبعيض آميز است.

با اين وجود، زنان در مکانهای خاص خودشان که مردان اجازه ورود به آنها را ندارند، احساس آزادی و راحتی بيشتری می کنند.

برقع، همچنان پوشش غالب در ميان زنان افغان، حتی در شهرهای بزرگ مثل کابل است.

آموزش و پرورش زنان و دختران، در حال بهبود است.

با وجود کم شدن محدوديتها، خودسوزی و خودکشی در ميان زنان افغان همچنان وجود دارد، اين کار، نوعی اعتراض منفعلانه زنان در برابر سنتهای ناپسند اجتماعی، از جمله ازدواج اجباری است.

زنان افغان، همانند مردان هموطنشان اميدوارند به ترقی و پيشرفت بيشتری دست يابند.

حضور زنان در انتخابات رياست جمهوری، "گسترده و اميدوار کننده" توصيف شده است، دولت افغانستان اميدوار است زنان در انتخابات پارلمانی نيز حضور فعالی داشته باشند.