داوود ناجی در کابل

روزنامه های کابل به صورت گسترده ای از زوايای مختلف به اين مساله پرداخته اند.

روزنامه چراغ با يادداشتی زير عنوان "ششم جدی نه يک روز که يک تاريخ است"، پيامدها، تاثيرات و عواقب اين روز برای مردم افغانستان را، حياتی و تاريخی خوانده است.

به نظر نويسنده اين يادداشت در روزنامه چراغ، فراموشی افغانستان بعد از خروج نيروهای شوروی از اين کشور توسط آمريکا وغرب، وعدم همکاری آنها با دولت مجاهدين اين مساله را روشن می سازد که افغانستان با تجاوز شوروی به نقطه محوری جنگ سرد و محل انتقام گيری شکست ويتنام مبدل شد.

همين روزنامه ، گفتگوهايی ازچهره های مجاهدين و فرماندهان وابسته به حزب دموکراتيک خلق افغانستان را چاپ کرده است،از جمله نکته جالب اين گفتگو ها اظهارات ژنرال علومی يکتن از مقامات ارشد وابسته به جناح پرچم حزب دموکراتيک خلق است که گفته "حفيظ الله امين چهارده بار از روسها خواسته بود تا به افغانستان حمله کنند."

"تجاوز شورويها به افغانستان سند اساسی محکوميت رهبران خلق و پرچم است"، عنوان سرمقاله آرمان ملی است.

نويسنده سرمقاله آرمان ملی با بررسی پيامدهای ورود نيروهای شوروی به افغانستان اقدامات و تصميم گيريهای رهبران حزب دموکراتيک خلق را عامل اصلی شدت گيری بحران افغانستان دانسته است.

روزنامه هيواد با چاپ يادداشتی زيرعنوان "شش جدی و پيامدهای ناگوار آن"، گرايشهای ايديولوژيک متمايل به چپ را عامل اصلی آنچه در اين روزنامه پيامد ناگوار خوانده شده می داند.

به نظر نويسنده، تندرويهای چپ گرايان سبب ايجاد و تقويت تندروان راست گرا شد که منش سياسی مشابه حزب دموکراتيک خلق داشتند که تنها به خشونت و جنگ به عنوان راه حل مساله می انديشيدند.

به نوشته هيواد، حالا گروههای مختلف درگير، که حاصل نبردشان بر دوش مردم افغانستان سنگينی می کند يکديگر را مسئول می دانند.

به باور نويسنده، گروهای تندرو چپ در افغانستان به عقايد و باورهای مردم تاختند و گروههای راست افراطی زير نام اسلام با سرنوشت مردم بازی کردند و در فرجام زمينه ساز مداخلات کشور های ديگر زير نام طالبان شدند.

به نوشته روزنامه هيواد تنها قاضی عادل که بتواند گيرودار های ۲۵ سال گذشته را به نيکويی قضاوت کند تاريخ است.

اما به نظر نويسنده آنچه می توان گفت اين است که گروههای مختلف درگير در جنگ از هر طرفی که بودند منافع ملی و سرنوشت مردم کشور برايشان اهميت چندانی نداشت و تنها به قدرت سياسی و دوام اقتدارشان می انديشدند.