گلسره عبد الملکوا

ما آنها را می ديديم و نگران زندگی شان بوديم. ديدن اين صحنه ها برای ما بسيار ترسناک بود. ستون های تانک برای سه شبانه روز متوالی در خيابانهای ما می گشتند.

در ميان اين ستونها نفربرهای زرهی با پرتو افکن های ليزری و موشک های بزرگ کاتيوشا هم بود. ما نمی دانستيم که چه چيزی دارد اتفاق می افتد. تصور ما اين بود که جنگ آغاز شده است.

ما بسيار ترسيده بوديم و بار و بنه امان را می بستيم که در صورت ضرورت تخليه منطقه، آماده باشيم. ولی پس از سه روز وضعيت اندک اندک به حالت عادی برگشت و آرام شد. ديگر صدای تير اندازی به گوش ما نمی رسيد و رفته رفته ما هم آرام شديم و ديگر نمی ترسيديم..."