سيف الله سعيدی

"وقتی که لشکر شوروی وارد خاک افغانستان شد، طی چند وقت به من میسر گردید که رابطه فرهنگی را گسترش دهم، و کارها را با مؤسسات علمی و فرهنگی تاجیکستان و افغانستان بیشتر نمایم.

برای من انجام این وظیفه در سفارت یک کشور پرقدرت آن دوره بسیار خوب بود. چون نه تنها زبان آن دولت زبان مادری من بود، همچنین من تاریخ و ادبیات و فرهنگ افغانستان را می دانستم.

وقتی که لشکر شوروی به خاک افغانستان وارد شد نیت نیک داشت. آنها می خواستند در این کشور صلح را برقرار کنند، ولی نزاع های داخلی و قوه های خارجی هیچ امکان نمی دادند که شوروی به هدف خود برسد.

من یاد دارم که رئیس کمیته امنیت وقت (افغانستان) گفت که ما می خواهیم در دهاتی که یک گروه دشمنان هستند آنها را نابود کنیم، شوروی ها نمی گذارند و می گویند که که در آن ده به جز از دشمنان شما صدها آدم بی گناه دیگر هستند.

من در جواب گفتم مگر آنها نادرست گفتند. شما همه دهات را آتش نزنید همه بدنامی بر گردن ما می افتد.

ناآرامی های داخلی افغانستان همه آرزو و آمال من را همچون یک دوستدار افغانستان و همه مردم اتحاد شوروی را که می خواستند همسایه اش یک کشور صلح دوست و برادر خوب باشد ، جامه عمل نپوشید و لشکر شوروی به بدنامی از آنجا رفت و من خیلی مایوس شدم."