محمد شریف سعیدی

پيش از حضور وبلاگ نويسان آگاهی اهلم قلم افغانستانی از وضعيت فرهنگ و ادب در جزاير فرهنگی پراکنده در دور جهان تقريبا صفر بود

طبق آمار ارايه شده توسط اولين جشنواره وبلاگ نويسی هم اکنون بيش از۶۰هزار وبلاگ فارسی وارد عرصه فعاليت است و اين تعداد با سی در صد رشد ماهانه رو به پيش می رود.

با توجه به آمار فوق حضور اهل قلم افغانستان در اين عرصه وسيع وبی بديل چندان قابل توجه نه که با اندک محاسبه سخت مايوس کننده است. مفصل ترين ليست سايت ها و وبلاگهای افغانستانی در سايت امين آرمان نشان می دهد که از مجموع نزديک به 700 سايت افغانستان يا در باره آن، شمار وبلاگ نويسان به زحمت از 70 بالاتر می رود.

فقط يک مقايسه ساده نشان می دهد که نسبت وبلاگ های ما با تمام وبلاگ های امروز فارسی در چه وضعی است. با کمی مسامحه می شود اوضاع فرهنگ امروز ما را هم در همين مقايسع ارزيابی کرد. البته می توان کمبود امکان دست رسی افغانها به اينترنت رايکی از دلايل پاين بودن آمار در نظر گرفت اما واقعيت اين است که افغانستانيهای مقيم غرب نيز روی چندان خوشی به اين پديده نشان نداده اند.

ازنظر موضوعی نيز عرصه فعاليت ما اندک است. از ۲۲ موضوع پرشن بلاگ ما فقط در اين ۶ موضوع :۱ـ ادبيات ۲ـ تحليلی ـ سياسی ۳ ـ طنز ۴ ـ عمومی ۵ ـ هنری ۶ ـ خبری ، وبلاگ نويس داريم.

با تمام اين حرف ها حضور ولو اندک اهل قلم افغانستان در عرصه فعاليت های اينترنتی خيلی مفيد وموثر بوده است. اولين دريچه وبلاگ نويسی ما توسط ضيا افضلی به تاريخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۲ باز شد واو با وبلاگ غزل امروز افغانستان به معرفی شعر وشاعران امروز ما پرداخت. از حق نگذريم که اين وبلاگ سهم بسيار خوبی در معرفی شعر وشاعران امروز افغانستان هم برای خود افغانستانيهای پراکنده در دورجهان وهم برای ساير فارسی زبانها داشته است.

در عرصه ادبيات از يک وبلاگ ديگر هم بايد نام ببرم که گرچه حسن پيشکسوتی را ندارد اما حسن پر کاری و در کاری اش نکته ای است که همگان برآنند. وبلاگ محمد کاظم کاظمی يکی از فعال ترين ومفيد ترين وبلاگ ها در عرصه ادبيات بوده است. در عرصه طنز، "زبان دراز" با پختگی نثر وفکرش خوش درخشيد ولی دولت مستعجل بود. وبلاگ "کوتاهه" نيز جوان و پرشور و خواندنی از آب در آمد.

در عرصه وبلاگ های تحليلی ـ سياسی که گويا مورد نيازترين و پرخواننده ترين وبلاگ هاست، فريد خروش با وبلاگ "نسل امروز"، عمر راوی با وبلاگ "يک برگ"، جعفر عطايی با وبلاگ "درد های دلم"، سخی داد هاتف با چندين وبلاگ ناتمام، و ياسين رسولی با وبلاگش باب های تازه برای نقد وبررسی گشودند. گرچه در بعضی ازاين وبلاگ ها گاهی مباحث نقد تند می شود و به وهم و طعن راه می دهد.

متاسفانه همين نوع برخورد های تند و ناسنجيده باعث شد که تعدادی از اهل قلم عطای وبلاگ را به لقايش بخشيده گوشه خويش گرفتند. درعرصه هنری وبلاگ باميان با مديريت عبدالملک شفيعی آغاز خوبی داشت اما دوامش با رفتن شفيعی به افغانستان کمی با وقفه همراه شد.

نزديک دوسال فعاليت های وبلاگی ما افغانستانيها فوايد زيادی را همراه داشته است. پيش از حضور وبلاگ نويسان آگاهی اهلم قلم افغانستانی از وضعيت فرهنگ وادب در جزاير فرهنگی پراکنده در دور جهان تقريبا به صفر می رسيد. با شکل گيری وبلاگ ها امکان تبادل شعر، نثر وتصوير ساده و ارتباط فرهنگی آسان تر شد وهمين ارتباط زمينه ای شد برای بهره گيری از آثار برجسته تر.

با شکل گيری وبلاگ ها زمينه نقد ونظر آزاد فراهم شد. از آنجايی که عرصه های کاغذی با سانسور ، فرمايش و جبر والزام های اخلاقی ، گرايشی و... همراه است کمتر می توان به نوشته ها وآثار ناب وآزاد دست يافت.

عرصه رايگان اينترنت دغدغه های کاغذين اهلم قلم را برچيده و به آنها آزادی ارايه نقد ونظر داده است. هرچند که اين آزادی هم آزادی بی چون وچرا نيست وبه قول قايلش آزادی بعد از بيانش با علامت سوال همراه است اما و به هرحال زمينه و امکان بسيار مناسبی برای بهره گيری از داشته ها وبرداشته های خودمان است.