افشین امیرزاده واشنگتن

تعداد تظاهر کنندگان از آنچه که انتظار آن می رفت بسيار کمتر بود

اما به سبب نزدیک بودن انتخابات ریاست جمهوری آمریکا تمام مسایل مورد نظر رای دهندگان از قبیل بیکاری، بازنشستگی، مالیاتها، بیمه های تامین اجتماعی و بهداشتی ، آموزش و پرورش و مهاجرین غیر قانونی در سخنرانیهای سخنرانان مطرح شد و تظاهرات اعتراض آمیز ضد جنگ تبدیل به یک گرد هم آیی انتخاباتی علیه انتخاب مجدد جورج بوش رئیس جمهوری فعلی از حزب جمهوریخواه شد.

حال و هوای تظاهرات هم که در اطراف بنای یادبود آبراهام لینکلن برگزار شد در هوای نسبتا گرم واشنگتن بیشتر چون پیک نیک بود.

شرکت کنندگان زیر تابش مطبوع نور خورشید روی چمن دراز کشیده بودند و مابین سخنرانیها خوانندگان هوادار جنبشهای کارگری مردم را سرگرم می کردند.

اما آنچه که در این تظاهرات جلب نظر می کرد این بود که با اینکه اتحادیه های کارگری نام تظاهرات روز یکشنبه را "راه پیمایی یک میلیونی کارگران" گذاشته بودند و قرار بود دست کم یک میلیون نفر در آن شرکت داشته باشند، کمتر از ده هزار نفر در اطراف بنای یادبود لینکلن اجتماع کرده بودند که در میان آنان کسانی هم بودند که معمولا روزهای تعطیل در پارکهای پایتخت آمریکا پیاده روی و از بناهای یادبود گوناگون و موزه های واشنگتن دیدار می کنند.

اکثر کسانی که قبل از حمله به عراق با حدت و شدت در تظاهرات ضد جنگ شرکت می کردند در تظاهرات روز یکشنبه حضور نداشتند.

شرکت کنندگان زیر تابش مطبوع نور خورشید روی چمن دراز کشیده بودند و مابین سخنرانیها خوانندگان هوادار جنبشهای کارگری مردم را سرگرم می کردند

بعضی از آنها عدم حضور خود را چنین توجیه می کردند که تمام تلاش آنان برای جلوگیری از وقوع جنگ بوده که به نتیجه نرسیده است.

اکنون، به گفته آنها، خواست اصلی تظاهرکنندگان که خروج فوری و بدون قید و شرط نیروهای خارجی از عراق است، نه تنها عملی نیست بلکه اگر بر فرض هم انجام شود به منزله تنها گذاشتن مردم عراق در شرایط فعلی است که خیانتی به آن ملت رنج کشیده محسوب می شود.

اما برای کسانی که در کنار بنای یادبود آبراهام لینکلن در بیست قدمی دیوار یادبود پنجاه هزار سرباز کشته شده در ویتنام، در صد قدمی چشمه یادبود چهارصد هزار سرباز هموطن خود که در جنگ دوم جهانی کشته شدند و در کنارگورستان آرلینگتون محل دفن هزاران هزار نظامی آمریکایی که در حین انجام وظیفه کشته شده اند، اجتماع کرده بودند، جنگ در عراق بهانه ای بود تا در آستانه انتخابات ریاست جمهوری مخالفت خود با دولت بوش را در زمینه های مختلف بیان کنند.