ناجيه غلامی

گل زعفران و زعفران برداشت شده

براساس تازه ترين آمار ارائه شده، از سوی سازمان ملل متحد، در سال جاری حدود هشتاد هکتار زمين، زير کشت خشخاش قرار گرفته که از محصول آن چهار هزار تن مواد مخدر به دست می آيد.

همچنين اقدامات اخير دولت افغانستان مبنی بر از بين بردن مزارع خشخاش، باعث نگرانی کشاورزانی شده است که محصول خود را به قاچاقچيان مواد مخدر، پيش فروش کرده اند.

اقدام دولت افغانستان در از بين بردن مزارع خشخاش، جز ضرر زدن به جميعت بزرگی از کشاورزان هيچ سود ديگری نخواهد داشت، برعکس اينکار باعث بالا رفتن قيمت مواد مخدر و پرتر شدن جيب قاچاقچيان می شود. عيسی حسينی مزاری

عيسی حسينی مزاری رئيس خبرگزاری صدای افغان که به تازگی از افغانستان بازگشته می گويد: "اقدام اخير دولت افغانستان، جز ضرر زدن به جميعت بزرگی از کشاورزان هيچ سود ديگری نخواهد داشت، برعکس اينکار باعث بالا رفتن قيمت مواد مخدر و پرتر شدن جيب قاچاقچيان می شود."

چيزی که مشخص است، تا تقاضايی برای کشت خشخاش در افغانستان وجود نداشته باشد، عرضه ای از سوی کشاورزان افغان، که فقط به خاطر تامين معيشت خود اين کار را می کنند، وجود نخواهد داشت.

به نظر محمد عباسی روزنامه نگار افغان تقاضای اصلی برای کشت و توليد مواد مخدر در افغانستان از سوی خود قدرتمداران در اين کشور و باندهای مافيايی صورت می گيرد. آقای عباسی می گويد:" بهره برداری اصلی را قدرتمدران و جنگ سالاران و باندهای مافيايی از این قضيه می برند که بايد جلوی اين گروهها گرفته شود، که برای تامين افراد خود، دست به قاچاق مواد مخدر می زنند."

اما با اينکه انتظار می رفت، بعد از فروپاشی طالبان، جامعه به سمت قانونگرايی و مدنيت پیش برود و ديگر با چنين معضلاتی روبرو نباشد، چرا آمار کشت مواد مخدر طی دو سال گذشته، بالا و بالاتر رفته است؟ محمد عباسی عقيده دارد، در زمان حکومت طالبان کشت مواد مخدر و در آمدها و امتيازات حاصل از آن فقط در اختيار خود اين حکومت بود. اما با فروپاشی طالبان و روی کار آمدن قدرتهای مسلح ديگر در گوشه و کنار افغانستان تجارت مواد مخدر هم بين اين گروهها تقسيم شد و روز به روز گسترش يافت.

آقای عباسی همچنین می افزايد:" اين قضيه، صرف به افغانستان مربوط نمی شود، سرنخهای اين مساله در اروپا وامريکا وجود دارد، يعنی کسانی که نفع اصلی را از اين قضيه می برند، هميشه پشت پرده باقی می مانند و متهم اصلی هميشه مردم افغانستان و آن دهقانی بوده که از روی ناچاری به کشت مواد مخدر روی آورده در حالی که شايد يک صدم سود به جيب اين دهقان و نود ونه درصد سود به جيب کسانی برود که نه جامعه جهانی و نه دولت هیچگاه از آنها يادی نمی کند."

یعقوب مشعوف نويسنده افغان، رشد مواد مخدر و تروریسم بين المللی را دو پديده همسان و همخوان با يکديگر ارزيابی می کند، به اين دليل که تروريستها هيچوقت کار و منابع اقتصادی به صورت آزاد نداشته اند، بنابراين يگانه راهی که برای تامين اقتصادی خود دارند، توليد کشت و توزيع مواد مخدر است. آقای مشعوف می افزايد از آنجا که هر دو پديده در افغانستان مشاهده می شود، بايد برای محو هر دوی آن همخوانی وجود داشته باشد و همسان عمل شود.

عيسی حسينی مزاری رئيس خبرگزاری صدای افغان هم عقيده دارد برای ريشه کن کردن مواد مخدر، ابتدا بايد از کشاورز افغان حمايت جدی به عمل آيد، او خريد ديگر محصولات کشاورزی با قيمتهای خوب از کشاورزان و اجرای طرحهای کشت جايگزين را بهترين راه می داند.

به هر حال، اگر اقتصاد افغانستان در حال رکود باشد، منابع در آمدی که مردم و مخصوصا کشاورزان افغان بتوانند با آن معيشت خود را بگذرانند، وجود نداشته باشد، جامعه جهانی فکری برای از بين بردن متقاضيان اصلی کشت مواد مخدر نکند، اين مشکل همچنان لاينحل باقی خواهد ماند.