|
نگاهی به دلايل نياز افغانستان به کمک مالی | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
مقامات افغان از کمک های جديد جامعه بين المللی که در جريان کنفرانس برلين وعده داده شد، استقبال کرده اند. کشورهای کمک دهنده به افغانستان متعهد شدند طی سه سال آينده مبلغ هشت ميليارد دلار برای بازسازی اين کشور بپردازند، اما اين رقم، چهار ميليارد دلار کمتر از مبلغی است که افغانستان برای سه سال آينده تقاضا کرده بود. طرفداران افغانستان با فهرستی عريض و طويل از تقاضاهای اين کشور مواجه هستند و نيازهای اين کشور برای بازسازی و توسعه در صدر اين فهرست قرار دارد. برخی تحليل گران می گويند کنفرانس قبلی، که در توکيو برگزار شد، نتوانست ميزان نياز مالی افغانستان را، که پس از دو دهه تخريب و جنگ از فقيرترين کشورهای جهان محسوب می شود، به درستی ارزيابی کند.
بخش عمده کمک های مالی که افغانستان تاکنون دريافت کرده صرف نيازهای فوری انسانی در اين کشور شده است. اما به تدريج موضوعات مربوط به شرايط امنيتی و کنترل توليد مواد مخدر غيرقانونی، که يک بار ديگر از اصلی ترين راه های معاش در جامعه افغانستان قلمداد می شود، در مرکز توجه قرار می گيرد. به گفته سازمان ملل متحد، نيمی از توليد ناخالص داخلی افغانستان در سال گذشته مربوط به درآمد حاصل از توليد مواد مخدر غيرقانونی بوده است. وجوه نقدی که از فروش مواد مخدر غيرقانونی از افغانستان خارج می شود در اين آمار منظور نشده است.
مقامات در وزارت دارايی افغانستان همواره هشدار داده اند که اگر به مسائل مربوط به توسعه اين کشور - برای مثال راه های جديد معاش - در دراز مدت توجه نشود وابستگی به توليد مواد مخدر غيرقانونی افزايش خواهد يافت. روند سياسی افغانستان نيز به شدت محتاج کمک مالی است. دولت انتقالی اعلام کرده است که انتخابات در ماه سپتامبر سال جاری ميلادی برگزار خواهد شد. اما در حالی که هنوز اين کشور نتوانسته ابتدايی ترين نيازهای امنيتی خود را تامين کند، برخی ناظرين انتخاباتی به طور غير علنی نسبت به امکان پذير بودن انتخاباتی عادلانه و آزاد ابراز ترديد کرده اند. اين موضوع باعث شده فشارها برای گسترش حيطه عملياتی نيروهای بين المللی کمک به امنيت افغانستان، ايساف، افزايش يابد و نياز به حمايت مالی از ارتش ملی و نيروی پليس اين کشور مبرم تر شود.
طرفداران افزايش کمک مالی به افغانستان، استدلال می کنند که اين کشور در مقايسه با ديگر کشورهايی بحران زده از حمايت کمتری برخورددار بوده است. برای مثال، کمک سرانه برای توسعه افغانستان (بدون در نظر گرفتن وعده ها در کنفرانس برلين)، يک دهم عراق و يک چهارم تيمور شرقی است. خبر خوشی که در جريان کنفرانس برلين مطرح شد اين بوده است که افغانستان از يادها نرفته و جامعه بين المللی نشان داده که همچنان حاضر به اهدا کمک های اقتصادی به اين کشور است. در مقابل خبر بد اين است که افغانستان برای رسيدن به يک دموکراسی پايدار همچنان به کمک های بيشتری نياز دارد. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||