نقيب الله گفت او از رفتار آمريکايی ها شکايتی ندارد

نقيب الله، 13 ساله، به بی بی سی گفت آنان در مدت اسارت از امکان تحصيل برخوردار بودند و او از رفتار آمريکايی ها شکايتی ندارد.

پدر نقيب الله تجربه بازداشت در گوانتانامو را برای پسر خود مفيد توصيف کرده و می گويد که نقيب الله احترام بيشتری برای او قائل است.

نقيب الله بيش از يکسال پيش در جريان عملياتی به پشتيبانی آمريکا، که برای رديابی افراد القاعده و طالبان در افغانستان انجام گرفت، دستگير شد.

سن او از دو نوجوان ديگری که از گوانتانامو آزاد شده اند کمتر است.

او گفت تا پيش از اسارت هرگز حتی به کابل نيز سفر نکرده بود، چه رسد به خارج از کشور.

وی گفت: "من کاری نکرده بودم، اما به من مظنون شدند چون کنار مردانی ايستاده بودم که اسلحه داشتند. به آنها گفتم که بی گناهم. حتی نمی دانم چطور از سلاح استفاده کنم."

"رفتار مهمان نوازانه"

او می گويد برخلاف اکثر زندانيان گوانتانامو به دست و پای او زنجير نزده اند وبه غير از دو نوجوان ديگر که با او آزاد شدند زندانی ديگری نديده است.

او گفت: "ما مثل زندانی نبوديم. شکنجه نشديم. دست هايمان را نبستند. به ما آموزش هم می دادند."

هرچند او احساس دلخوری ندارد، اما آنقدر انگليسی ياد گرفته است که می گويد: "از آمريکايی ها می خواهم به من پول (غرامت) بدهند چون من جنايتکار نبودم. می خواهم کمکم کنند دکتر شوم."

زندگی تغيير کرده است

نقيب الله پس از گذراندن سالی در بازداشت، اکنون سعی دارد خود را با زندگی سابق روستايی در افغانستان وفق دهد.

پدر نقيب الله می گويد: "او ياد گرفته انگليسی صحبت کند. چيز ياد گرفته و برگشته. حالا چيز سرش می شود."

اما زندگی در روستا برای نقيب الله دشوار شده است. او می گويد: "می خواهم به شهر بروم."