اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

موضوع پيوستن به کنوانسيونها و ميثاقهای بين المللی يکی از مسايل جنجالی و بحث برانگيز برای بسياری از کشورهای اسلامی و به طور کلی برای ممالک دارای نظامهای ايديولوژيک بوده است.

از يکسو حضور فعالانه در عرصه های بين المللی اين کشورها را وادار می کرده است الحاق خود را به معاهدات شناخته شده بين المللی اعلام کنند و از سوی ديگر تطبيق و اجرای آنها تعارضات جدی با سنت و فرهنگ محلی و يا موازين ايديولوژيک به وجود می آورده است.

افغانستان از نظر پيوستن به ميثاقهای بين المللی نظير اعلاميه جهانی حقوق بشر، ميثاق منع تبعيض عليه زنان، کنوانسيون حقوق مدنی و سياسی و نظاير آن سابقه درخشانی داشته است؛ اما اجرای عملی و وارد ساختن مواد آنها در قوانين داخلی اين کشور با مشکلات جدی توأم بوده است.

تدوين کنندگان قانون اساسی جديد افغانستان تأکيد می کنند که قانون جديد احترام خاصی به معاهدات و ميثاقهای بين المللی که افغانستان تا کنون به آنها پيوسته قائل است؛ اما کارشناسان معتقدند که بين تعهد افغانستان نسبت به پيمانهای بين المللی و تقاضاهای موجود و برخاسته از تفکر سنتی در اين کشور تناقض بزرگ و ريشه ای وجود دارد.

بسياری از حقوقدانان تأکيد دارند که آنچه در قوانين داخلی افغانستان برعهده شريعت گذاشته شده و به صورت مدون در نيامده، بايد تدوين گردد، تا امکان تفسيرهای مختلف از موازين شرعی از بين برود؛ و از سوی ديگر ايجاد اصلاحات در قوانين داخلی نيز از نظر دور داشته نشود.

به نظر آنان چنين اقداماتی تعارضات بين قوانين داخلی افغانستان و معاهدات بين المللی را، که اين کشور به آنها پيوسته، کاهش خواهد داد.