سفر به فراه افغانستان 'سرزمین فریدون'

ولایت فراه در غرب افغانستان و در جنوب هرات، سالهاست که به نا امنی شهرت یافته است. این باعث شده که این ولایت متروکه بماند همانند قلعه‌ای دو هزارساله که منتسب به نام فریدون – پادشاه اسطوره‎ای شاهنامه فردوسی است.

در حال حاضر یک شرکت خصوصی هوایی، یکبار در هفته از هرات به فراه پرواز می‌کند. راهی که مرکز فراه را به شاهراه هرات – قندهار وصل می‌کند بازسازی شده ولی تنها افراد عادی در این مسیر احساس امنیت می‌کنند.

شهر فراه نسبت به ده سال پیش توسعه یافته، اما هنوز فضای آن رنگ و بوی شهرهای قدیم افغانستان را دارد. تا حدی آدم احساس می‌کند که به گذشته سفر کرده است.

بیشتر مغازه‌های (دوکانها) فراه، پر از کالاهای ایرانی و چینی است.

حضور زنان در بازارهای شهر کمرنگ است. چندین فروشگاه نسبتا لوکس لباس و لوازم زنانه در این شهر وجود دارد.

فراه هنوز برق ندارد. استفاده گسترده از نیروی آفتاب، در مرکز و اطراف فراه، سهولت‌های زیادی به مردم این ولایت فراهم کرده است.

بازار برق آفتابی در فراه بسیار گرم است. در امتداد هر جاده به چندین فروشگاه تولید برق آفتابی بر می‌خورید.

چاه‌های عمیق به رشد زراعت فراه کمک زیادی کرده اما کشیدن آب به صورت بی رویه با استفاده از انرژی آفتاب، نگرانی های نیز خلق کرده است. مسئولان محلی از احتمال افت سطح آب های زیر زمینی در فراه نگران هستند.

در فصل بهار تنها می‌توان فراه‎‌رود را چنین جاری و طغیانی دید. آبی که از مرز افغانستان عبور می‌کند، وارد دشت‌های شرقی ایران می‌شود.

دهقانان فراه امیدوارند که بلاخره سد بخش آباد این ولایت ساخته شود. سدی که در کنار مدیریت آب فراه‌رود، می‌تواند برق هم تولید کند.

کتابخانه فراه در سال ۱۳۴۶ تاسیس شده و حالا حدود نه هزار جلد کتاب دارد. مسئولان فرهنگی فراه می‌گویند با فعال شدن مکاتب خصوصی در فراه، شمار افرادی که برای مطالعه به این کتابخانه مراجعه می‌کنند، بیشتر شده است.

فراه چند دهه پیش، به انبار غله‌جات افغانستان معروف بود، حالا به انبار سبزیجات شهرت یافته است. محصولات زراعتی فراه بازارهای چندین ولایت را تسخیر کرده‌ است.

در فراه دو رادیوی محلی به صورت ۲۴ ساعته برنامه دارند.