
آقای کرزی اخیرا احکام اعدام شانزده تن را امضا کرده است
در افغانستان در یازده سال گذشته حکم اعدام ۲۸ نفر اجرا شد و حدود ۲۷۰ نفر دیگر منتظر امضای رئیس جمهوری برای تایید یا رد حکم اعدام خود هستند.
بر اساس قانون افغانستان، حکم اعدام در صورتی اجرا میشود که محاکم ثلاثه حکم داده باشد و رئیس جمهوری آن را امضا کند، البته رئیس جمهوری صلاحیت عفو یا تخفیف مجازات آنها را هم دارد.
با آنکه هر سه محکمه حکم اعدام این ۲۷۰ را تائید کرده اما سالها است که رئیس جمهوری احکام آنها را امضا نکرده و سرنوشت آنها همچنان نامشخص است.
این آمار، پیش از امضای احکام اعدام ۱۶ زندانی از سوی رئیس جمهوری افغانستان، به بیبیسی ارائه شده است.
محمد اسحق الکو دادستان افغانستان میگوید زندانیان محکوم به اعدام، به جرم هراسافکنی و جنایات سازمان یافته به مرگ محکوم شدهاند.
آقای الکو گفت: "۲۷۰ نفر منتظر هستند و محاکم ثلاثه حکم کرده که باید اعدام شوند. از این جمله پرونده ۳۱ نفر آماده است که به شمول، قاضی القضات، دادستان کل و وزیر عدلیه (دادگستری) به رئیس جمهور مشورت دهند."
او افزود: "یک نظرسنجی و نظرخواهی دیگر صورت میگیرد و بالاخره رئیس جمهوری تصمیم میگیرد که یا باید محکوم شود و یا مجازات آنها تخفیف داده شود."
دقت و احتیاط
در افغانستان بسیاریها این پرسش را مطرح میکنند که چرا رئیس جمهور کرزی حکم اعدام افرادی را که هر سه محکمه آنرا تائید کرده، امضا نمیکند؟
"نمیدانم چه کاری کنم. به تنهایی به ملاقاتش رفته نمیتوانم. امروز به همسایهها عذر کردم که مرا به دیدار فرزندم ببرند. گاهی میگویند که اعدام میشود، گاهی میگویند آزاد میشود. به همین امید منتظر ماندهایم و پدرش از بیم این که پسرش اعدام میشود، سکته کرد. حالا من هم دارم سکته میکنم"
مادر یک زندانی محکوم به اعدام
دادستان کل افغانستان در پاسخ به این پرسش گفت: "رئیس جمهوری تمام دستگاه عدلی و قضایی و مقررات این نهادها را رعایت میکند. در افغانستان به حد کافی خون ریخته شده و رئیس جمهوری معمولاً نمیخواهد که یک خون دیگر ریخته شود. از این رو بسیار با احتیاط اقدام میکند."
اما برخی معتقدند که رئیس جمهوری افغانستان به دلیل فساد در دستگاه قضایی به تصامیم این نهادها اعتماد چندانی ندارد و از این رو در مورد اجرای حکم اعدام به جای تصمیم فوری از دقت و احتیاط بیشتر به خرج میدهد.
ایمل فیضی، سخنگوی رئیس جمهوری میگوید: "زمانی که (رئیس جمهوری) لیست افراد محکوم به اعدام را دریافت میکند، تلاش میکند از دقت زیاد کار بگیرد، تا ـ خدای نکرده ـ افراد بیگناه بر اساس اطلاعات و پروندههای نادرست به اعدام راجع شده باشند. یقیناً که در این مورد از دقت کار گرفته میشود."
او افزود: "این یک موضوع قضایی است و هر زمانی که لیست افراد محکوم به اعدام به ریاست جمهوری ارائه میشود، رئیس جمهور حامد کرزی پس از جلسه قضایی و مشورت با مقامهای عدلی و قضایی تصمیم میگیرد."
محکوم 'بیگناه'
گزارشهایی وجود دارد که در افغانستان یک زندانی پس از تایید حکم اعدامش توسط مراحل سهگانه دادگاه هم بیگناه شناخته شده است. مثالهایی از این دست میتواند امری باشد که رئیس جمهوری مجبور به رعایت دقت بیشتر در امضای حکم اعدام از سوی دادگاه کند.
در قانون اساسی و دیگر قوانین افغانستان این موضوع روشن نشده که رئیس جمهوری پس از تایید نهایی حکم اعدام توسط دادگاه تا چه زمانی باید آنرا امضا کند.

با آنکه هر سه محکمه حکم اعدام این ۲۷۰ را تائید کرده اما سالها است که رئیس جمهوری احکام آنها را امضا نکرده و سرنوشت آنها همچنان نامشخص است
اما انجام بررسیهای زمانگیر توسط رئیس جمهوری اثرات منفی و روانی بر خانوادههای افراد محکوم به اعدام را در پی دارد که سالها است بدون سرنوشت در زندان بسر میبرند.
زنی که پسرش به اتهام داشتن ارتباط با گروه طالبان هشت سال پیش بازداشت شده بود و سه سال پیش محکوم به اعدام شده، می گوید همه اعضای خانواده او نگران و سر درگم هستند.
این خانم گفت: "نمیدانم چه کاری کنم. به تنهایی به ملاقاتش رفته نمیتوانم. امروز به همسایهها عذر کردم که مرا به دیدار فرزندم ببرند. گاهی میگویند که اعدام میشود، گاهی میگویند آزاد میشود. به همین امید منتظر ماندهایم و پدرش از بیم این که پسرش اعدام میشود، سکته کرد. حالا من هم دارم سکته میکنم."
بیم و امید
زندانیانی که احکام اعدام آنها برای تایید یا رد از جانب آقای کرزی نگهداشته شده، میگویند میان بیم و امید زندگی میکنند و این امر بر وضعیت روانی آنها اثر بدی گذاشته است ــ موضوعی که اسحاق الکو، دادستان کل افغانستان هم آن را تایید میکند.
آقای الکو گفت: "اگر برای کسی از عضو خانواده پرونده تشکیل شود، تمامی اعضای خانواده ناآرام و نگران میشوند که آیا این تصمیم دادگاه در مورد او اجرا خواهد شد یا به مراحل تخفیف خواهد رسید."

"من این را می پذیرم که این موضوع سبب مشکل روانی برای خانواده فرد محکوم، برای نزدیکانش و حتی برای ما و کسانی که با زندانیان سر و کار دارند، می شود."
دادستان کل افزود: "من این را می پذیرم که این موضوع سبب مشکل روانی برای خانواده فرد محکوم، برای نزدیکانش و حتی برای ما و کسانی که با زندانیان سر و کار دارند، می شود. این واقعیت را میپذیرم."
اما ایمل فیضی، سخنگوی آقای کرزی میگوید باوجود تاثیرات منفی بر خانوادههای افراد محکوم به اعدام باید به مسایل قضایی به دقت رسیدگی شود: "زمانی که یک عضو خانواده به اعدام محکوم شود، ما این وضعیت را درک میکنیم که خانواده با تشویش و مشکلات روانی رو به رو میشود."
او افزود: "مجازات مجرمان و محکوم شدن به اعدام در سایر کشورهای جهان هم وجود دارد. اما سرانجام، رئیس جمهوری در مورد فهرستی که از سوی دستگاه قضایی به ریاست جمهوری ارائه شده و محاکم ثلاثه آن را تائید کرده باشد، باید تصمیم بگیرد و آن را امضا کند."
این در حالی است که برخی به موثریت اجرای حکم اعدام برای کاهش جرایم جنایی و تروریستی اعتقادی ندارند و میگویند به عوض آن مجازاتهای زندان طولانیمدت به اجرا گذاشته شود.





















