روزانه هفت تن پلاستیک وارد محیط زیست کابل می‌شود

اداره ملی حفاظت محیط زیست افغانستان اعلام کرده که بررسی این نهاد نشان می‌دهد که روزانه ۴ تن کیسه پلاستیک در شهر کابل مصرف می‌شود که عمر استفاده از آن "از مغازه تا خانه است" و بعد تبدیل به زباله می‌شود.

غلام محمد ملکیار، معاون فنی اداره محیط زیست افغانستان گفته که در کنار آن روزانه ۳ تن انواع دیگر مواد پلاستیکی نیز وارد محیط زیست کابل می‌شود که نگران کننده ‌است.

او گفت این نهاد روند استفاده از پلاستیک را در ۲۳ شهر افغانستان بررسی کرده ولی تلاش‌های انجام شده برای مقابله با این کار را ناکافی دانست.

آقای ملکیار گفته اگر روند استفاده از پلاستیک به همین منوال ادامه یابد، در شهر کابل در سه سال آینده جای غرص یک نهال نیز باقی نخواهد ماند.

او گفت که استفاده از پلاستیک در شش شهر بزرگ افغانستان و تخریب محیط زیست در حال افزایش است، این برای کشوری همانند افغانستان که تنها ۱۲ درصد از تمام خاکش قابل کشاورزی است، خطرناک است.

محمد یعقوب حیدری، والی کابل نیز آلودگی محیط زیست را خطری درحد ناامنی، بیکاری و فقر دانست و افزوده که نگران است، روزگاری این شهر باستانی تبدیل به زباله دانی شود.

او با اشاره به آمار و ارقامی تکان‌دهنده از میزان تولید و دفن زباله در شهر کابل، گفت که مسئولان شهرداری این شهر گزارش داده که ۴.۵ میلیون تن زباله در منطقه "گزگ" در شرق شهر کابل دفن شده که خطر محیط زیستی جدی را در پی ‌دارد.

به گفته آقای حیدری برای دفن هر تن زباله در این منطقه ۲۰ الی ۲۵ دلار مصرف شده و اگر تدابیر درست در نظر گرفته ‌شود، با افزایش مقدار اندکی هزینه، می‌شود از این زباله‌ها برق تولید کرد و آنها را بازیافت کرد.

او هشدار داد که اگر شهرداری کابل در این زمینه توجه نکند، مسئولین این نهاد را والی کابل به دادگاه می‌کشاند.

روز پنجم جون/ژانویه، روز جهانی محیط زیست است و شعار امسال برای جلوگیری از آلودگی محیط زیست «غلبه بر آلودگی پلاستیک» است.

در افغانستان حدود ۸۰۰ کارخانه روزانه صدها تن مواد پلاستیکی تولید و به بازار عرضه می‌کنند. ورود این مقدار پلاستیک به محیط زیست، زنگ استفاده از پلاستیک را به صدا آورده است.

در شهرهای کابل و سایر شهرهای بزرگ افغانستان اغلب شهروندان برای انتقال اجناس از مغازه تا خانه و حتی بردن نان از نانوایی به خانه از کیسه پلاستیک استفاده می‌کنند.

این کیسه‌های پلاستیکی بعد از مدت کوتاهی به زباله‌های پر دردسری تبدیل می‌شوند که تجزیه آن حدود ۱۰۰ سال دوام خواهد آورد.