سرمایه گذاران بخش صحت افغانستان خواهان قرضههای درازمدت و کم مفاد شدند
منبع تصویر، Getty Images
سرمایه گذاران بخش صحت در افغانستان از بانکهای این کشور خواهان فراهمآوری قرضه درازمدت و کم مفاد شدند.
آنها میگویند در صورت افزایش سرمایه گذاری روی بخش صحت (بهداشت) تعداد کمتری از مردم مجبور به سفر کردن به خارج از این کشور برای مداوا میشوند.
وزارت صحت عامه و دفتر همکاریهای بینالمللی آمریکا برای افغانستان (USAID) امروز دوشنبه ۲۷ جدی (دی) نشستی را برای گفتوگو میان سرمایه گذاران خصوصی بخش صحت و روسای بانکهای دولتی و خصوصی، برگزار کرده بودند.
در این نشست، شماری از مالکان شفاخانهها، کارخانههای داروسازی، لابراتوارها (آزمایشگاهها)، انجمنها و اتحادیههای مختلف صحی جمع شده بودند و با روسا و مالکان بانک های دولتی و خصوصی برای یافتن راههایی جهت فراهم سازی قرضههای دراز مدت با مفاد کم بحث کردند.
ناجیه طارق، معاون وزارت صحت عامه افغانستان، میگوید درحال حاضر در این کشور، بیشترین بخش هزینه تداوی به وسیله خود افراد یا خانوادههایشان پرداخته میشود و بیشترین خدمات از سوی بخش خصوصی ارائه میشود.
به گفته او، به اساس معلومات اداره احصائیه افغانستان ۷۳ درصد مصارف تداوی در افغانستان از طریق خانوادهها و به طور شخصی تامین میشود و ۶۲ درصد این مصارف به مراکز خصوصی صحی پرداخته میشود.
سرمایه گذاران بخش صحت میگویند سرمایه کافی برای ارائه خدمات بسیار خوب و معیاری ندارند و اگر به قرضه دست پیدا کنند، با وارد کردن وسایل عصری و ساختن شفاخانههای معیاری میتوانند، تشخیص و تداوی بهتری عرضه کنند.
فردین غرمان، رئیس انجمن شفاخانههای خصوصی میگوید که اکنون اکثر شفاخانههای خصوصی در این کشور در ساختمانهای کرایی فعالیت دارند که در بسیاری موارد با مشکلاتی از سوی صاحب جایداد و یا غیرمعیاری بودن مکان مواجه میشوند.
به گفته وی، اگر امکاناتی از سوی دولت یا بانکها فراهم شود که ساختمانهایی مخصوص و همیشگی برای شفاخانههای خصوصی اعمار شود، این مشکلات حل خواهد شد.
در حال حاضر بیش از ۳۵۰ شفاخانه خصوصی در افغانستان وجود دارد. تنها در شهر کابل حدود ۱۴۰ شفاخانه خصوصی فعالیت میکند اما با این وجود شمار زیادی از شهروندان افغانستان برای تشخیص و تداوی بیماریهایشان به خارج از افغانستان میروند.
بر اساس آمار وزارت صحت عامه افغانستان، افغانها سالانه حدود ۳۰۰ میلیون دلار برای تشخیص و تداوی در بیرون از افغانستان مخصوصا در هند، پاکستان و ایران مصرف میکنند.
