آنچه باید درباره شگفتی‌سازان مسابقات جام جهانی ۲۰۲۶ بدانید

قرعه‌کشی مرحله نهایی جام جهانی فوتبال، امروز جمعه (۵ دسمبر/ ۱۴ قوس) در واشنگتن، پایتخت امریکا، برگزار می‌شود و هواداران تیم‌های حاضر در مسابقات مشتاقانه منتظرند بدانند که تیم محبوب‌شان با کدام کشورها هم‌گروه خواهند شد، هرچند که بیشتر جمعیت جهان نماینده‌ای در این رقابت‌ها نخواهند داشت.

هند، چین، اندونزیا، پاکستان و نایجریا (پنج کشور از شش کشور پرجمعیت جهان) همگی در جام جهانی که به میزبانی امریکا، کانادا و مکسیکو برگزار می‌شود، غایب خواهند بود.

از میان ۲۰۹ کشوری که مسیر مرحله مقدماتی را آغاز کردند، تنها ۶۴ کشور همچنان بخت رسیدن به مرحله نهایی دارند و این تعداد پس از برگزاری بازی‌های پلی‌آف‌ در ماه مارچ، که تکلیف فهرست نهایی شرکت‌کنندگان در مسابقات ماه جون و جولای را مشخص می‌کند، به ۴۸ کشور کاهش خواهد یافت.

پس اگر فرض کنیم کشور شما در جام جهانی حضور ندارد، از کدام تیم باید حمایت کنید؟

خب، همه جهان عاشق یک تیم کوچک و شجاع است و مجموعه خوبی از تیم‌هایی که تاکنون صعود کرده‌اند، داستان‌های باورنکردنی پشت سر دارند، پس بیایید یکی از این غریبه‌های شجاع را به عنوان تیم خود (یا دست‌کم تیم دوم پس از تیم ملی خودتان) برای این تورنمنت انتخاب کنید.

کوچکترین کشوری که به جام جهانی رسید

کوراسائو با تنها ۱۵۵ هزار نفر جمعیت و ۴۴۴ کیلومتر مربع مساحت، از نظر جمعیت و اندازه کوچک‌ترین کشوری است که تاکنون به جام جهانی صعود کرده است.

بیشتر جمعیت این جزیره کارائیبی، که تنها ۶۰ کیلومتر با ساحل ونزویلا فاصله دارد، می‌توانند در ورزشگاه میزبان فینال، مت‌لایف نیوجرسی (با ظرفیت ۸۲۵۰۰ نفر)، جا شوند. ادووکات ۷۸ ساله، که قرار است مسن‌ترین سرمربی تاریخ جام جهانی شود، پیش از این هدایت هشت تیم ملی را برعهده داشته اما صعود با کوراسائو را «دیوانه‌وارترین کار مربیگری‌» خود توصیف کرده است.

تا پیش از صعود کوراسائو، کیپ ورد دومین کشور با کم‌ترین جمعیت بود که به جام جهانی می‌رسید. این مجمع‌الجزایر کوچک در اقیانوس اطلس، ماه گذشته با پیروزی سه بر صفر مقابل اسواتینیا برای نخستین بار به جام جهانی صعود کرد. این برد باعث شد «کوسه‌های آبی» صدرنشین گروه شوند و بالاتر از تیم قدرتمند قاره، یعنی کامرون، راهی جام ۲۰۲۶ شوند.

نخستین حضورها

فوتبال ازبیکستان از سال ۲۰۰۸ که باشگاه بنیادکار اعلام کرد ریوالدو ستاره بزرگ برازیلی را به خدمت گرفته و زیکو نیز قرار است هدایت تیم را برعهده بگیرد، مورد توجه فوتبال‌دوستان دنیا قرار گرفت.

هر دو حضور کوتاهی در این کشور داشتند، اما آثار توسعه فوتبال ماندگارتر بوده است. ازبیکستان در جام ملت‌های آسیا عملکردی باثبات داشته است: سال ۲۰۱۱ به نیمه‌نهایی و سال ۲۰۲۳ به یک‌چهارم نهایی رسید.

این کشور که پیش از این در هفت دوره به مرحله پایانی مقدماتی نرسیده بود، امسال برای اولین بار به مرحله نهایی جام جهانی رسید. هدایت «گرگ‌های سفید» را فابیو کاناوارو، مدافع سابق ایتالیا و کاپیتان تیم قهرمان جام جهانی ۲۰۰۶، بر عهده دارد.

پیروزی بر دشواری‌ها

سباستین مینیه، سرمربی ۵۲ ساله فرانسوی هائیتی، حتی یک‌بار هم پا به این کشور نگذاشته است. او از ۱۸ ماه قبل که هدایت تیم را به عهده گرفت، به دلیل درگیری‌های شدید داخلی، نتوانسته وارد کشور شود.

حدود ۱/۳ میلیون نفر به دلیل خشونت‌های گروهی که هر سال هزاران نفر را می‌کشد، در داخل هائیتی آواره شده‌اند ولی این شرایط هم مانع آقای مینیه برای رساندن تیم به نخستین جام جهانی پس از ۱۹۷۴ نشده است.

آن‌ها امیدوارند عملکرد بهتری نسبت به صعود قبلی‌شان داشته باشند؛ دوره‌ای که موفق نشدند هیچ مسابقه‌ای را در مرحله گروهی ببرند.

حضور در آخرین لحظه؟

جمهوری دموکراتیک کانگو، کشور دیگری است که از درگیری‌های داخلی ویرانگر رنج می‌برد و شانس رسیدن به مرحله نهایی جام جهانی را دارد. شرق این کشور در بیش از ۳۰ سال گذشته گرفتار جنگ است و گفته می‌شود میلیون‌ها نفر در جریان این درگیری‌ها کشته شده‌اند.

این کشور واقعا نیازمند یک خبر خوش است و تیم ملی‌اش که به «پلنگ‌ها» معروف است، دوست دارد چنین فرصتی را فراهم کنند. کانگو این ماه با شکست دادن کامرون و نیجریه در پلی‌آف‌های قاره‌ای، تنها یک پیروزی تا حضور دوباره در جام جهانی پس از جام جهانی ۱۹۷۴ فاصله دارد.

آن‌ها اکنون باید در مکسیکو و در ماه مارچ، در یک بازی سرنوشت‌ساز، مقابل جامائیکا یا کالدونیای جدید قرار بگیرند.

عراق نیز یکی دیگر از تیم‌هایی است که امیدوار است از مسیر پلی‌آف به جام جهانی برسد؛ کشوری با سابقه سال‌ها درگیری و تنش‌های قومی. عراق با پیروزی جنجالی ۲-۱ مقابل امارات (با پنالتی‌ای در دقیقه ۱۷ وقت اضافه) به پلی‌آف‌ رسید. این پایان دراماتیک، با شادی گسترده در داخل زمین و روی سکوهای ورزشگاه بین‌المللی بصره همراه شد. تنها حضور قبلی عراق در جام جهانی به ۳۹ سال پیش در مکسیکو بازمی‌گردد که در مرحله گروهی حذف شدند.

کالدونیای جدید با جمعیت کمی بیش از ۲۵۰ هزار نفر، برای اولین بار به پلی‌آف رسیده است. برای رسیدن به مرحله نهایی، آن‌ها باید جامائیکا و سپس جمهوری دموکراتیک کنگو را شکست دهند.

این تیم برای رسیدن به پلی‌آف، باید تاهیتی، جزیره همسایه در اقیانوس آرام، را کنار می‌زد؛ این «رقابت محلی» که با بیش از ۴۶۰۰ کیلومتر اقیانوس از هم جدا شده است، یکی از دورترین رقابت‌ها در ورزش است.

در نهایت سورینام پایین‌ترین رتبه را در بین تیم‌هایی دارد که همچنان بخت صعود به جام جهانی بعدی را دارند. این تیم که اکنون در رتبه ۱۲۳ رده‌بندی فیفا قرار دارد، باید از سد بولیوی و عراق بگذرد.

جام جهانی ۲۰۲۶ با بزرگ‌ترین فهرست تیم‌ها در تاریخ، چهره‌ای کاملا متفاوت نسبت به ۲۲ دوره قبلی خواهد داشت؛ بسیاری از منتقدان می‌گویند این افزایش تعداد، ممکن است به مسابقات نامتوازن و رقابت کمتر منجر شود.

در حالی که دیگران به شگفتی‌سازی‌های جذاب و درام نفس‌گیر ناشی از گسترش تورنمنت، از نخستین دوره در سال ۱۹۳۰ که تنها ۱۳ تیم داشت، اشاره می‌کنند.

به نظر می‌رسد فیفا قصد دارد بلندپروازانه ابعاد این رقابت را همچنان گسترش دهد؛ چراکه این سازمان هم‌اکنون در حال بررسی طرحی برای حضور ۶۴ تیم در مرحله نهایی جام جهانی ۲۰۳۰ است.