شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
ایران میگوید نشست منطقهای برای میانجیگری میان کابل و اسلامآباد برگزار میکند؛ پاکستان: استقبال میکنیم
وزارت خارجه پاکستان از پیشنهاد ایران برای برگزاری یک نشست منطقهای به هدف میانجیگری میان کابل و اسلامآباد استقبال کرده است.
طاهر حسین انداربی سخنگوی این وزارت روز یکشنبه (۱۶ نوامبر/۲۵ عقرب) به روزنامه دان گفته است که «پاکستان همیشه طرفدار یافتن راهحلهای مسالمتآمیز برای مسائل از طریق گفتوگو و دیپلماسی است و ما از پیشنهاد میانجیگری کشور برادر خود، ایران، قدردانی میکنیم.»
او افزوده که پاکستان برای ثابت ساختن ادعایش در مورد منشأ ناامنیهای آنکشور از افغانستان، «مدارک بسیار قوی» در اختیار دارد.
ایران در تلاش برگزاری نشست منطقهای برای میانجیگری میان کابل و اسلامآباد
عباس عراقچی، وزیر خارجه ایران، در همین روز در حاشیه «کنفرانس بینالمللی حقوق بینالملل تحت تهاجم: تجاوز و دفاع» در تهران گفت که «در روزهای اخیر درگیر ایجاد ثبات و آرامش میان پاکستان و افغانستان هستیم... ما دنبال تشکیل جلسهای منطقهای در این رابطه هستیم.»
حکومت طالبان تاکنون واکنشی نشان نداده است اما پیشتر سهیل شاهین، سفیر حکومت طالبان در قطر و از اعضای هیئت مذاکره کننده طالبان در نشست استانبول، گفته بود که حکومت طالبان «به حل مسائل از طریق گفتوگو و دیالوگ باور دارد.»
هفته قبل رسانههای ترکیه گزارش دادند که طی چند روز وزرای امور خارجه، دفاع و رئیس سازمان استخبارات ترکیه در تلاش میانجیگری میان کابل و اسلامآباد به پاکستان میروند اما مشخص نیست که چرا هنوز این هیئت راهی اسلامآباد نشده است.
اوایل همین ماه، سومین دور مذاکرات بین اسلامآباد و کابل که در استانبول و با حضور میانجیگرانی از ترکیه و قطر برگزار میشد، بدون هیچ توافقی به پایان رسید. هرچند دو طرف تا حال روی توافق آتشبس که در دور اول مذاکرات بدست آمد، تا حدود زیادی پایبند بودهاند.
این گفتوگوها به دنبال درگیریهای مرگبار مرزی بین دو همسایه در ۱۱ اکتوبر صورت گرفت.
چرا ایران بر پادرمیانی تأکید دارد؟
فرهاد محمدی
بیبیسی
این دومین بار طی دو هفته گذشته است که وزیر خارجه ایران از پادرمیانی کشورش برای حل منازعه میان افغانستان و پاکستان سخن میزند.
پیش از این عباس عراقچی با همتایان خود در پاکستان و افغانستان تماس تلفنی گرفته و برای «هر نوع مساعدت در این روند» وعده داده بود.
تلاشهای اخیر ایران ریشه در مجموعهای از منافع استراتژیک، امنیتی و اقتصادی دارد.
مهمترین انگیزه ایران، حفظ امنیت مرزهای شرقی است. ایران نمیخواهد در حالی که هنوز جنجال برنامه هستهای اینکشور با اسرائیل و غرب حل نشده، درگیر تنشها در مرزهای شرقی خود باشد.
ایران نگران «گسترش فعالیت گروههای تندرو» در پاکستان و افغانستان است و سیاستمداران ایرانی باور دارند که هرگونه درگیری شدید میتواند فرصت رشد و جابهجایی آنها را در منطقه فراهم کند.
در همینحال، تحریمهای بینالمللی سبب شده که ایران از نظر داد و ستد تجاری بیشتر از قبل روی همسایههای خود حساب کند. ایران برای احیای اقتصاد خود به اتصال و تجارت منطقهای بیشتر از همیشه نیاز دارد. اوایل ماه جاری خورشیدی رسانههای ایرانی گزارشی منتشر کردند که عباس عراقچی در مشهد گفته بود: «تجارت رسمی ایران با افغانستان از کل تجارت با کشورهای اروپایی بیشتر است و ظرفیتهای گستردهای برای همکاری با افغانستان و پاکستان وجود دارد.»
چابهار دروازه ایران برای دسترسی به افغانستان و آسیای میانه است. برای شکوفایی این بندر و کریدورهای تجاری مرتبط، ایران نیاز به یک افغانستان باثبات دارد.
از سوی دیگر، ایران تمایل دارد تا مسائل منطقه توسط بازیگران منطقهای حلوفصل شود و از حضور قدرتهای فرامنطقهای جلوگیری کند. ایفای نقش موفق در میانجیگری بین دو همسایه، به جایگاه دیپلماتیک و نفوذ منطقهای ایران اعتبار میبخشد و آن را به یک بازیگر فعال در ثبات منطقه تبدیل میکند.
وزیر دفاع پاکستان: حکومت طالبان تعهد کتبی بدهد
یکشنبه رسانههای پاکستانی به نقل از خواجه آصف، وزیر دفاع آنکشور، گزارش دادند که او به حکومت طالبان پیشنهاد داده که برای پیدا کردن «مسیری به سوی ثبات» یک تعهدنامه کتبی ارائه کند و این تعهدنامه توسط کشورهای «دوست مانند ترکیه، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، ایران، چین و قطر» به عنوان ضامن حمایت شود.
پاکستان در چند سال گذشته بارها ادعا کرده است که شبهنظامیان از خاک افغانستان برای حمله به این کشور استفاده میکنند. ادعایی که حکومت طالبان همواره رد کرده و گفته است که مقامات پاکستانی در تلاشاند تا بار ناکامی خود در تأمین امنیت را به دوش افغانستان بیاندازند.
