سمیرا اصغری: طالبان برای پذیرش جهانی باید به حقوق زنان در عرصه آموزش و ورزش احترام بگذارند
منبع تصویر، Getty Images
سمیرا اصغری، عضو افغان کمیته بینالمللی المپیک، میگوید مقامهای حکومت طالبان باید درک کنند که اگر قرار است روزی از سوی جامعه جهانی پذیرفته شوند، ناگزیرند به حقوق زنان در عرصه آموزش و ورزش احترام بگذارند.
خانم اصغری که ۳۱ سال دارد و برای دومین بار در تبعید زندگی میکند، از گفتوگو و تعامل با حاکمان افغانستان حمایت میکند.
حکومت طالبان تحصیل دختران پس از صنف ششم را ممنوع کرده و زنان را از بیشتر مشاغل، خدمات عمومی و همچنین از فعالیتهای ورزشی منع کرده است.
خانم اصغری که در سال ۲۰۱۸ بهعنوان نخستین عضو تاریخ افغانستان در کمیته بینالمللی المپیک انتخاب شد، در گفتوگو با خبرگزاری فرانسه گفت: «تا زمانی که طالبان واقعیت موجود در افغانستان هستند، نمیتوانیم وقت را با هیچکاری نکردن تلف کنیم.»
او افزود: « در چارچوب مسئولیت خود کوشیدهام به تسهیل گفتوگوها میان کمیته بینالمللی المپیک و کسانی که اکنون کنترل امور را در دست دارند کمک کنم؛ گفتوگوهایی که تمرکز آنها بر حقوق ورزشی زنان و دختران، بهویژه دختران مقطع ابتدایی که هنوز در داخل افغانستان هستند، بوده است.»
کمیته بینالمللی المپیک از سال ۲۰۲۱، پس از خروج شماری از ورزشکاران افغان، مربیان و خانوادههای آنان از کشور، گفتوگوهایی را با مقامهای حکومت طالبان آغاز کرده است.
حدود یک هفته پیش، احمدالله وثیق، رئیس کمیته ملی المپیک حکومت طالبان، نیز به بیبیسی گفت که با کمیته بینالمللی المپیک «روابط خوبی» دارد و افزود که این نهاد بینالمللی هزینههای مربوط به حضور ورزشکاران افغان در بازیهای المپیک را تأمین میکند.
با این حال، خانم اصغری تأکید کرد که «این گفتوگوها همیشه آسان نیستند». او افزود: «این گفتوگوها به معنای مشروعیت بخشیدن به هیچ حکومتی نیست، اما برای ایجاد فرصتهای ملموس برای نسلهای آینده دختران و پسران افغانستان اهمیت زیادی دارد.»
در مذاکرات پیش از المپیک ۲۰۲۴ پاریس، کمیته بینالمللی المپیک حضور تیمی متوازن از نظر جنسیتی از ورزشکاران افغان را تضمین کرد؛ تیمی که تمامی اعضای آن در تبعید به سر میبردند.
با این حال، پراکندگی ورزشکاران زن افغان در سراسر جهان، تشکیل تیمهای ورزشی را به کاری پیچیده تبدیل کرده است.
اصغری میگوید: «این حمایت از ورزشکاران خارج از افغانستان تنها گام نخست است و امیدوارم فیفا بتواند با گفتوگوهای جاری کمیته بینالمللی المپیک با طالبان همسو شود.»
او ابراز امیدواری میکند که پیامش به گوش حاکمان افغانستان برسد و افزود: «طالبان کشور را در اختیار گرفتهاند و در حالی میکوشند قدرت خود را حفظ کنند که حقوق بنیادین بشر، بهویژه حقوق زنان، را نادیده میگیرند. ادامه حکومت به این شیوه در بلندمدت برای آنها دشوار خواهد بود و طالبان باید درک کنند که پذیرش بینالمللیشان مستقیماً به احترام به حقوق بشر، از جمله حق زنان برای آموزش و ورزش، وابسته است.»
خانم اصغری که اخیراً در بازیهای همبستگی اسلامی در ریاض حضور یافت، جایی که زنان و مردان افغان در آن رقابت کردند، میگوید همچنان به «روزنههای کوچک» در موضع حکومت طالبان امیدوار است.
او افزود: «همچنین باور دارم اگر بتوانیم روزنههای کوچکی پیدا کنیم، مانند توسعه ورزش در مکاتب مقطع ابتدایی که دختران هنوز اجازه تحصیل تا صنف ششم را دارند، باید از آنها استفاده کنیم. این به معنای پذیرش محدودیتهای طالبان نیست، بلکه به معنای رها نکردن دختران و زنان افغانستان است.»
او تأکید کرد که حتی دستیابی به چنین پیشرفتهای کوچکی میتواند از آسیبهای بلندمدتی جلوگیری کند که زنان در دوره نخست حاکمیت طالبان، بین سالهای ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱، متحمل شدند.
