تیم ملی کریکت نابینایان هند قهرمان جام جهانی ۲۰آوره زنان شد

مردم در هند قهرمانی تیم زنان نابینای این کشور در نخستین جام جهانی ۲۰آورهٔ نابینایان را جشن می‌‌گیرند.

بازیکنان هند روز یکشنبه با تفاوت هفت ویکت نیپال را شکست دادند.

این رقابت‌ها در شهر کلمبو، در سریلانکا برگزار شده‌بود.

پیروزی چشمگیر تیم زنان نابینای هند می‌تواند انگیزه‌ای تازه برای ورزشکاران دارای معلولیت در این کشور باشد.

در این تورنمنت، شش تیم – هند، نیپال، پاکستان، سریلانکا، استرالیا و امریکا در بازی‌های یک مرحله‌ای (تیم‌ها یکبار با هم روبه‌رو می‌شوند) با یک‌دیگر به رقابت پرداختند.

چند هفته قبل، تیم کریکت زنان هند نیز برای اولین بار قهرمان جام جهانی ۵۰ آوره کریکت زنان شده‌بود.

نیپال ۱۱۴ دوش برای هند هدف تعیین کرد و بازیکنان نابینای زنان هند، فقط در ۱۲ آور و با از دست دادن سه بازیکن هدف تعیین شده را تکمیل کردند.

مهانتش جی کیواداساناوار، رئيس انجمن کریکت نابینایان هند، به‌ بی‌بی‌سی گفت: «این پیروزی زنان زیاد و دیگر افراد دارای معلولیت را در سراسر هند تشویق خواهد کرد تا به کریکت و دیگر ورزش‌ها روی‌ بیاورند.»

اعضای تیم هند شامل بازیکنانی اند که برای عضویت در تیم، بر چالش‌های بزرگ غلبه کرده‌اند. بسیاری از آن‌ها که از روستاها، خانواده‌های دهقان و خوابگاه‌های شهرهای کوچک آمده‌بودند، این ورزش را تنها در چند سال گذشته آموخته بودند.

سیمو داس، توپ‌انداز تیم زنان هند از یک روستای کوچک در ایالت آسام در شمال شرق هند، به بی‌بی‌سی گفت: «امیدوارم پیروزی ما برای افراد بیشتری مانند خود ما الهام‌بخش باشد.»

آقای کیواداساناوار گفت که تیم هند صبح دوشنبه در شهر چنای با «استقبال باشکوه» روبه‌رو شد و قرار است عصر همان روز در میدان هوایی بنگلور نیز مراسم استقبال دیگری برگزار شود.

بسیاری از سیاستمداران و اسطوره‌های کریکت نسبت به این پیروزی ابراز خرسندی کرده‌اند.

وزیر داخله هند، آن را «روز تاریخی برای ورزش هند» خوانده‌است.

امیت شاه گفته است: «پرچم سه‌رنگ ما امروز به افتخار دست‌آورد شما بالاتر برافراشته شده است. پیروزی شما، نشان‌دهنده عزم و تلاش‌تان برای کسب افتخار برای ملت است.»

میتالی راج، کپتان پیشین تیم ملی زنان هند، در پستی در ایکس نوشت: «برخی پیروزی‌ها به ما یادآوری می‌کنند وقتی استعدادها نمی‌گذارند محدود شوند، هیچ چالشی بزرگ نیست.»

یوراج سینگ، بازیکن سابق کریکت هند نوشت: «قهرمانانی که نشان دادند با شجاعت و مهارت هر چیزی ممکن است. شما باعث افتخار کل کشور شده‌اید.»

جام جهانی در ۱۱ نوامبر در دهلی آغاز شد و سپس رقابت‌ها به ایالت جنوبی کارناتاکا و در ادامه به سریلانکا منتقل شد.

در کریکت نابینایان از یک توپ پلاستیکی‌ استفاده می‌شود که داخل آن آله‌های فلزی قرار دارد که صدا می‌دهند. بازیکنان هم بر اساس سطح بینایی گروه‌بندی می‌شوند: B1 (کاملا نابینا)، B2 و B3. تیم‌ها باید ترکیبی از هر سه را در میدان داشته باشند. توپ از زیر دست و به‌شکل زمینی پرتاب می‌شود. توپ‌زن‌های B1 برای ایمنی، از دونده‌های دیگر (افراد کاملا بینا یا کم بیناست که نقش اصلی او دویدن بین ویکت‌ها به نمایندگی از بازیکن نابیناست) و هر دو دویدن آنان دو امتیاز محسوب می‌شود.