"Pan oeddwn yn blentyn, doedd yna ddim nwy cenedlaethol yma - roedd Port yn gwneud ei nwy ei hun. Mae'r adeilad yn dal yna - os ewch i lawr Stryd yr Wyddfa, mae'r hen weithfeydd nwy ar y dde.

"Roeddwn yn byw ar y stryd yma, a dwi'n cofio mynd i weld y dynion wrth eu gweith - yn ddu drostynt wrth iddyn nhw luchio glo i mewn i ffwrneisi mawr.

"Meddyliwch am y datblygiad 'da ni wedi ei wneud - dim ond 50 mlynedd yn ôl roeddem yn gwneud ein nwy ein hunain yn y dre 'ma.

"Roedd Porthmadog yn dre hollol Gymreig yr adeg honno. Roedd ychydig dros gant o blant yn fy mlwyddyn i yn Ysgol Ramadeg Meirionnydd, a dim ond rhyw ddeg yn Saeson - ac mi fyddent yn troi'n Gymry ymhen dim.

"Fel pobl ifanc yn Port roeddem yn meddwi lot! Yn enwedig yng ngwesty'r Queens! Dim tan y chweched dosbarth wrth gwrs - er ei bod yn well i mi beidio dweud mwy gan fod y ddynes oedd pia'r dafarn yn dal yn fyw!

"Byddem hefyd yn eistedd yn Caffi Cob, lle mae Cob Records heddiw - os nad oedd rhywun yn yr ysgol, dyna lle fyddech chi'n gallu dod o hyd iddynt!

"Roedd 'na roc a rôl ar nos Sadwrn yn y British Legion ar Stryd yr Wyddfa ac roedd Neuadd y Dref gyda chloc mawr lle mae Woolworths heddiw, gyda mwy o ddawnsfeydd roc a rôl a jeifio. Ew, roeddwn wedi anghofio am hyn i gyd!

"Y band mwyaf ar y pryd oedd Dino and the Wildfires. Hogyn Cymraeg oedd Dino, Eurwyn Pearce oedd ei enw iawn dwi'n meddwl. Mi fuon nhw yn Llundain - ma'n siŵr ei fod yn dal o gwmpas Port yn rhywle.

"Bob haf byddai cannoedd o hogiau o'r Eidal yn dod i weini ym Mhortmeirion. Felly byddai Port yn gwagio bob haf - ar ôl yr hogiau Eidaleg oeddem ni, nid hogia Port! Mae lot o ferched yr ardal wedi priodi Eidalwyr - mae un o fy ffrindiau agos wedi priodi un ac wedi setlo yn Chwilog!"