David Lloyd yn canu ar O Cofio'r Celyn a'r Calan yn 1960

Mab i löwr oedd David George Lloyd. Roedd yn un o saith o blant a dechreuodd ganu yn wyth mlwydd oed.

Ar ôl meithrin ei ddawn mewn eisteddfodau lleol, enillodd ysgoloriaeth i Ysgol Gerdd y Guildhall a bu'n canu yn Efrog Newydd, Milan a Glyndebourne.

Donald Lloyd, nai David Lloyd, yn siarad am ei ewythr ar raglen Hywel a Nia, BBC Radio Cymru

Swynodd y genedl â'i lais ariannaidd, teimladwy. Roedd ganddo ddawn neilltuol i fynd â chalon cynulleidfa, yn enwedig cynulleidfa Gymreig, pryd y byddai'n canu hen ffefrynnau o ganeuon gwerin ac emynau.

Mewn rhaglen a ddarlledwyd ar S4C yn 2008 cofia'r cerddor Rhys Jones rywun yn dweud wrtho fod gan David Lloyd "ddeigryn yn ei lais." Ac meddai'r tenor Rhys Meirion, a gyflwynai'r rhaglen, "Mae 'na rywbeth yn ei lais sy'n mynd at eich calon. Mae'n anodd ei roi o mewn geiriau."

Yn y rhaglen hefyd, datgelodd Donald Lloyd, nai David, am y tro gyntaf yn gyhoeddus fod gan y tenor broblem yfed. "Nid yfed o ran pleser oedd o, dianc oedd o," meddai. "Roedd yn berffeithydd a oedd yn gosod safon uchel iddo fo ei hun. Roedd yn cydnabod fod llwyddiant yn fendigedig ond yn sylweddoli hefyd ei fod yn gyfrifoldeb."