لخت بودن
29/07/2006, 11:40 PM
والدینم از ایران آمدن لندن، خونه ام. چند هفته ایه که باهمیم و مسئله لخت و پتی بودن یه جورائی حد و حرمتش وارد مرزهای جدیدی شده. چرا که جا کمه و مرزهای خصوصی بلکل شکسته! گاهی اتفاقی ، گاهی اجباری.

هواي لندن اين شبها گرم و شرجیه و من يواشکي تو اتاقم لخت جلوی تلویزیون دراز مي شم! چند بار شده که مامانم از کنار در رد شده و گفته:"هنوز بيداري؟".
یا گاهي نصفه شبی تو راه توالت تصادف می کنیم. دیگه روزهای آخری من گاهی میام جلوشون لباس می پوشم از زيرترين تا روترين!چون اتاق پر چمدونه ( بیشتریش سبزی خشکه).
تجربه عجیبیه ولی بهرحال ما بچه ها از گوشت و پوست پدرمادرامونيم . نتيجه اخلاقي اينکه : حرمت به پوشش نیست، می شه لخت بود ولی یک پوشش نامرئی داشت، نجابت!؟
شاید اسمش اينه ، نظر شما چيه؟
( اگه بعدا موردي پيش اومد براتون از ساحل لختي ها و ماجراي ضبط گزارشش مي گم، حالا حالش نيست)









اظهارنظرها ارسال اظهار نظر
من در قزوينم و با يه فيلتر شكن توپ تو سايتم
من هم هيچ وقت نخواستم جلوي مامان يا بابام لخت بشم چه معني داره؟
در مورد اين نظر شکايت کنيد
من که صد سال روم نمی شه جلوی مادرم لخت شم.
در مورد اين نظر شکايت کنيد
همين كه اول نوشتهت به جاي «مامان و بابام» يا حتي «پدر و مادرم»، مينويسي «والدينم»، يه حس ناخودآگاهه درونيرو ميرسونه كه ميتونه قسمتي از نجابت باشه.
در مورد اين نظر شکايت کنيد
با درود
چه فایده وقتی باید با هزار مکافات از فیلترهای جمهوری اسلامی رد شد تا به سایت شما رسید.
من در یزد هستم و سایت شما در اینجا همچنان فیلتر است.
با سپاس
در مورد اين نظر شکايت کنيد