وبلاگ بی بی سی فارسی

سلام. نويسندگان مطالب چگونه انتخاب مي شوند. آيا امكان همكاري وجود دارد؟

bale man ham khiely tahajub kardam.

Man khodam Afghan astom . ba nazar man in yek amale khiely bi mani wa bedone sanjesh ast.

Motahasefana anoz ham ma baqayai Taleban ra dar Parleman afghanestan mebinem.

سلام!
فکرمیکنم مجری برنامه دچارلغزش درلحن گفتارشده است میشد به گونه دیگرسخن میگفت ...

با دورود محمد جان قبل از هرچیز
سال
7029 میتراآریایی ،3745 زرتشتی ،2566 شاهنشاهی ، 1386 خورشیدی و
سال کوروش بزرگ رو به شما خجسته باد میگویم .
اما دیگه اینکه : از اینجور داستانا ما توی کشور خودمون خیلی زیاد داریم

مثلا ماجرای آبگیری سد سیوند که میگویند چون این سد هزینه داشته پس باید آبگیری بشه و حالا مهم نیست که چه زیانی به آثار باستانی و ملی ما میخوره
و نمیگویند که چه کسی بدون مطالعه کلنگ احداث آنرا زد؟

حلم و بردباری خصلتهائی هستند که هر انسان باید بکوشد تا این خصلتها را در درون اندیشه خود نهادینه کند و جامعه افغانستان که پس از سالها رنگ و لعاب یک جامعه متکثر را به خود می گیرد چشم به پندار اهل فرهنگش دارد و این برخورد با یک گروه فرهنگی جای بسی تامل دارد و شاید این ناشکیباییها بزرگترین خسران برای جامعه تازه التیام یافته افغانستان باشد . باید عرض کنم در ایران در شروع کنسرتهای موسقی اولین چیزی که اجرا میشود سرود ملی است و حرفهای مجری از نظر اینجانب بسیار طبیعی بوده و برخورد با این گروه غیر طبیعی
با احترام محسن

حادثه ی جالبی رخداده است. با در دسترس نبودن جزئیات بیشتر از این واقعه به مشکل میتوان گفت که این اگر توهین بوده به چه اندازه و چطوری بوده است. خوب میشد گزارش و توضیحات بیشتری از شاهدان و مسوولین میشنیدیم. اگر خانم مچری برنامه آرزوی سخنراندن کسی در مورد مولانا را داشت خوبتر میشد که این را پیش از پیش برنامه ریزی میکردند و کسی برای آن معیین میشد. و اگر مجلس خودمانی و بدون اجندای تعیین شده بود شاید توضیح قبلی از سو تفاهم ممکنه پیشگیری میکرد.

من اعتقادی به تک فکری ندارم شاه
فقط یک نوع فکر را قبول داشت سرنگون شد توسط افکارهای مخالف این رژیم هم تک فکر است و سرنوشتی شایدبدتر از رژیم گذشته سرش بیاید در جاممعه باید تمام افکار با نظر مردم بر سر حکومت بیایند چه مسلمان چه مسیح چه کمونیست همه افکر احترامیکسانی دارند تا این طرز فکر عملی نشود همین اش است و همین کاسه به فکر پیشرفت ایرانباشید دریک حکومت مسیح باشد یهودباشد اسلام باشد و.... تا هیچ نزاعی پیش نیاید وهمه در رشد و پیشرفت ایران سهیم باشند ما همه ایرانیان باید به این طرز تفکر برسیم همه انسانیم و هیچ فرقی بین مسلمان مسیح و...... وجود ندارد

اين عمل شايد نوعي توهين بشمار آيد ولي ما هم كه مي گوييم مردمي با فرهنگ هستيم آيا نبايد يك بيت از شعر هاي شاعر بزرگ خود را بياد داشته باشيم.
ويا اينكه سرود ملي كشور خود را بدانيم.
پس بايد قبل از اينكه آنان را محكوم نماييم خودمان را محكوم نماييم كه چرا نبايد در آن مجلس كه حتما مجلس نسبتا بزرگي بوده كسي يك بيت شعر از آن شاعر فرزانه به ياد داشته باشد و يا اينكه سرود ملي كشورش را كه به آن افتخار ميكنيم به ياد نداشته باشيم .
مابايد اول خودمان را اصلاح نماييم.

salam bar shoma bbc man kurd hastam dar uk zndge mekonam man omedawaram barnamhaee kurde ham dashta bashan khayle dostt darm barnamahaton gosh konam va nega konam moafak bashen

دوستان عزیز سلام،
جای هیچ شکی وجود ندارد که اکثریت ایرانی ها با دید شوونیستی به افغانستان و افغانها نگاه می کنند، به همین خاطر هم جلال الدین بلخی را ایرانی می دانند و دانشمندان و هنرمندان دیگر ما را نیز ایرانی خطاب می کنند. ولو مقامات وزارت اطلاعات و فرهنگ به ناحق از گروه کنسرت دهنده شکایت نموده باشد، حق دارند تا به ایرانی ها نشان دهند که ما هم دارای فرهنگ و هویتی هستیم. دیگر آن روزگار گذشته است که برای افغانها رهبر و زعمی تعیین می نمودند و افغانها را در اردوگاه های تل سیاه و سنگ سفید به توهین و تحقیر و لت و کوب گرفته و بالای شان اعمال ناشایست دیگر روا می داشتند.
در صورتی که فرصت داشتید، از وبلاگ "عشق و آزادی" نیز دیدن نمایید و نظر تان را در مورد مطالب آن اظهار نمایید.
تشکر

اولتر از همه باید گفت که زمانی از ایرانی بودن صاحبان سخن، دانشمندان و بزرگان تاریخ حرف میزنیم منظور از ایران امروزی نیست. ایران باستان شامل تمام این سرزمین ها بود که امروز بنام های مختلف یاد می گردند. ولی متأسفانه بعد از اینکه قسمت شرقی ایران (خراسان) بنام افغانستان (البته توسط انگلیس ها) نام گذاری شد، جفای بزرگی در حق تمام باشندگان غیر پشتون این سرزمین گردید. طور مثال اگر ما مولانای بلخ را "افغان" خطاب کنیم، اشتباه نموده ایم. ولی بحر حال ما مردم افغانستان (خراسان) به نامش می بالیم و او را از خود میدانیم.
در مورد سرود ملی افغانستان باید گفت که از ابتدا به بی معنی بودن آن هیچ شکی وجود نداشت. سرود ملی به زبانی است که اکثریت مردم این کشور آنرا نمی دانند و طبعاً قادر به حفظ آن نیز نیستند.
بهتر است ما همه فارسی زبانان دنیا مشترکاً در راستای شکوفایی زبان مان کوشا باشیم و از داشتن بزرگانی چون مولانای بلخ مشترکاً بحیث فارسی زبان، نه ایرانی و افغانی و یا تاجیکی افتخار نمائیم.

تشکر