وبلاگ بی بی سی فارسی

همیشه از ایران بد گفتیم و خیلی از این موارد هم درسته. ولی در این مورد هم ایران درست میگه. من ساکن همیلتون کانادا هستم و همین شش ماه پیش بود که سرخ پوستان شهری به اسم Caledonia در همین نزدیکی به خاطر تصرف زمینهاشون توسط دولت کانادا کلی درگیری داشتند. باورش برای من که در قرن ۲۱ وتوسط این دولت مدعی حقوق بشر این اتفاق داره می افته خیلی سخت بود. مردم در ایران شاید به خاطر دروغهای زیادی که دولت می گه خیلی از حرفای راستشون رو هم باور نکنن.

فکر نمیکنم تبعیضهای داخل کانادا اینقدر ها هم که ادعا میکنی با نمک باشه . ایران حتی براحتی میتونه روی تبعیض علیه دانشجوهای ایرانی داخل کانادا که حتی اجازه ندارند همسران خود را همراه ببرند انگشت بزاره . آیا این نقض حقوق آنان (بخوانید حقوق بشر ) نیست ؟

مردم ایران به نوعی بیماری روانی توجه به دیگران دچار شده اند و برای همین هیچکدام یاد کشورشان هم نمی افتند! مشکل از پدرسالاری ها است که قدرت تفکر را از مردم گرفت. اما خوشبختانه من از دوران شروع شدید این واگیر در سال 1377 و بعد از آن، به کمک شطرنج مغز خودم را واکسینه یا بیمه کردم و الان مغزم در خدمت خودم است وگرنه شاید امروز یک بسیجی یا مامور CIA بودم!

دولت ها تا حدود زيادی نماينده تفکر مردمند. ايکاش مردم در مورد خارجيانی که در کشورشان سکنی دارندبه ديده بدنگرند. مثلا ديدی که برخی ايرانيان به افغان های مقيم ايران دارن.يا نژاد برستس غربيها.مثال ديگر از عدم حقوق اقليت هاميتوان گفت که، در امريکا ظاهرا قانونی است که در صورت تغيير کاربری ملکی بايد به سرخبوستان تعلق گيرد. در سالهای دهه 1950 که زندان الکاترس در کاليفرنيابرچيده ميشد سرخبوستان خواهان باز بس گيری جزيره الکاتراس شدند نتيحه انکه رهبره سرخ بوستان ترورو جزيره را هم به سرخ بوست ها ندادن.اميداست حقوق قانونيه مردم در سراسر جهان رعايت بشه،صرفنضر ازجنس ،رنگ ،نژادو ديدسياسي يافرهنگي.

معنی با نمک رو هم فهميديم. کجای خبر دوم بانمک بود؟

کاشکی این همه وقت و انرژی که صرف می کنیم برای این که ببینیم دیگرون چه کارهای خلاف و غیر قانونی انجام می دن، یه خورده هم به درست کردن طرز تفکر و عقاید عقب مونده ي خودمون تو جامعه ی پر از مشکلمون فکر می کردیم. ما داریم تو مملکتی زندگی می کنیم که کلمه » افغانی « توی ناسزاگویی هامون دائم به گوش می خوره! یه سوزن به دیگرون، یه جوالدوز به خودمون!

اگر فرض هم بکنیم که در حق سرخبوستان کانادا ستم میشود انها براحتی میتوانند لباسشان را در بیاورند و بروند ترونتو زندگی کنند اما ایرانیان چه کنند؟
در واقع علت اصلی که سرخبوستان کانادا حاضر نیستند به زندگی مدرن رو بیاورند امتیازات بی حد و حصر و عجیب و غریبی است که از دولت این کشور میگیرند که باعث تنبلی انها شده است.

ای بابا

ازمطالبي كه نوشته بوديد و اگاهي داده بوديد سباسگزارم