وبلاگ بی بی سی فارسی

آن لاين و اين لاين

اميد فراستی21/05/2006, 10:26 AM

بچه ها يکی يکی از راه می رسند، اين وبلاگ واقعا دير اومده. نوشته ايمان عليزاده از بچه های راديو رو بخونيد، برای من که يک راهرو و نيم باهاشون فاصله دارم جالب بود، برای شما هم بايد باشه:

"برای این که از قافله آن یکی لاین (آن لاین)، طایفه رادیو چی هم عقب نمانند و ما در اين یکی لاین (رادیو) متهم به عدم همکاری و مشارکت های فی مابین ملل آن لاین و رادیو نشویم، گفتيم يه چيزی بنویسيم.

که اين جناب کلیددار وب لاگ توی رودربایستی بمونه و از بروبچ های رادیو چی هم یه چیزی چاپ کنه.

در عصر شنبه ای خلوت ودر شهری که هنوز خیال سر زدن به تابستان را نداره ، برای این که یک رادیوچی بخواد یه ذره وب لاگ بازی کنه، باید منتظر بشه تا ساعت از 5 بگذره . برای این که گزارش های رادیو بايد تاساعت 5 آماده بشه ( البته اگه شب کار نباشی ). از ساعت 5 لندن به بعد هس که بعضی از بچه های تیم رادیو فارغ می شن ( يعنی مثه يه زائو بار شونو زمین می ذارن ) و می تونن یه نفسی بکشن... تا روز بعد وباز بدو،بدو برای مصاحبه و خط خراب تلفن ها والو، الو های بی پايان تا ساعت 5 و باز نفس های خلاصی بعد از 5 بعد از ظهر.

اینجاست که آدم يادش می افته خوش به حال لک لک ها که لک لکن.

عجالتا خواستم بگويم اگر برای شما ساعت 5 (هفت ونیم به وقت ايران) یه معنی داره برای خبر خوان و گوینده برنامه جام جهان نما این ساعت شبيه يه ميکروفن سياه رنگه که مدام جلوی دماغت به چشات زل می زنه و ميگه بپا تپق نزنی... برای تهیه کننده شبيه وقت کنده شدن از صندلی و دویدن به سمت استودیو پخشه که یه طبقه پايين تره به اضافه پایان غر غر های سردبیرکه اين چی شد و اون کجاست. برای گزارشگری که کار گزارشش تموم شده، اين ساعت شبيه نفسیه که با تلفظ آخيش ... از دهن بيرون ميزنه و برای سردبير شبيه آغاز دندون دردیه که يواش يواش از دردش کم ميشه ... ولی هیچ وقت تموم نمیشه ... خلاصه آقا ساعت 5 ساعت غريبيه .

راستی چرا ياد لک لک ها افتاده بوده ام؟ ... اينجا خبری از لک لک نيست"

| بی بی سی مسئول محتوای وبسايت های ديگر نيست